Βαθύτατη και Παρατεταμένη η Κρίση της Ελληνικής Οικονομίας

Του Γιώργου Βάμβουκα

Ακαδημαϊκός, Αρθογράφος και Πολιτευτής

 

Τα πρόσφατα εθνικολογιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή), αποκαλύπτουν ότι η εθνική μας οικονομία από το 2008 και έως σήμερα εξακολουθεί να διέρχεται παρατεταμένη κρίση και να σέρνεται στον πάτο του βαρελιού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ την περίοδο 2017-2018, το πραγματικό ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) της χώρας, δηλαδή το ΑΕΠ σε σταθερές τιμές (έτος βάσης 2010), από 184,28 αυξήθηκε σε 190,56 δις ευρώ, καταγράφοντας έτσι για το 2018 ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης 1,93%. Δυστυχώς, μετά το 2007 η οικονομία του τόπου είναι καθηλωμένη στο βυθό του υφεσιακού κύκλου, πιστοποιώντας την ένταση και την μεγάλη χρονική διάρκεια της συντελούμενης κάμψης του οικονομικού μας συστήματος.

Αναφορικά με την διάρκεια της χρονικής περιόδου κάμψης του οικονομικού συστήματος μιας χώρας, στην διεθνή βιβλιογραφία έχουν επικρατήσει οι όροι “ύφεση”, “κρίση” και “κραχ”.  Πιο συγκεκριμένα, αν το πραγματικό ΑΕΠ της χώρας, τουλάχιστον για δύο συνεχόμενα τρίμηνα μειώνεται, τότε η εγχώρια οικονομία της λέγεται ότι έχει εισέλθει σε φάση “ύφεσης” (recession). Όταν το πραγματικό ΑΕΠ της χώρας  επί  δύο συνεχή χρόνια ελαττώνεται, η εθνική της οικονομία διέρχεται “κρίση” (crisis, depression). Αν όμως η οικονομική κρίση υπερβαίνει την διετία και παράλληλα το ποσοστό ανεργίας ξεπερνά το 15%, τότε η οικονομική κρίση της χώρας έχει μετατραπεί σε “κραχ” (crash).

Αποσκοπώντας στην αμεροληψία και την τεχνοκρατική αξιοπιστία της υιοθετούμενης ανάλυσής μας, την περίοδο 2008-2018 ανά έτος σημειώθηκαν οι ακόλουθες αναπτυξιακές επιδόσεις της Ελλάδας: -0,26% το 2008, -4,30% το 2009, -5,42% το 2010, -9,20% το 2011, -7,31% το 2012, -3,20% το 2013, +0,76% το 2014, -0,48% το 2015, -0,26% το 2016, 1,45% το 2017 και +1,93% το 2018.   Δοθέντος ότι εντός της περιόδου 2008-2018, το μέσο ποσοστό ανεργίας κυμάνθηκε γύρω στο 20%, συνάγεται ότι κατά την περίοδο 2008-2018 η εθνική μας οικονομία πλήττεται από ένα “πρωτοφανές κραχ”, το οποίο για πρώτη φορά   μετά το πέρας του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (1945) έχει καταγραφεί από τα επίσημα εθνικολογιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Τα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της περιόδου 2007-2018 είναι τα εξής: 1) Την περίοδο 2007-2018 το πραγματικό ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας από 250,52 συρρικνώθηκε σε 190,56 δις ευρώ. Αν ληφθούν υπόψη οι αναπτυξιακοί ρυθμοί της Ελλάδας ανά έτος, συνάγεται ότι την περίοδο 2008-2018 η ελάττωση του πραγματικού ΑΕΠ ανήλθε συνολικά σε -26,29%. Την  υποπερίοδο 2008-2016 η συνολική μείωση του πραγματικού ΑΕΠ διαμορφώθηκε σε -29,67%. 2) Η κρίση που μετά το 2007 εκ θεμελίων κλυδωνίζει την εθνική μας οικονομία, καταδεικνύεται από την θλιβερή διαπίστωση ότι την περίοδο 2007-2018, οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου σε σταθερές τιμές από 61,43 ελαττώθηκαν σε 21,34 δις ευρώ, με οικτρό αποτέλεσμα την περίοδο αυτή ο λόγος ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου προς ΑΕΠ από 24,52% να μειωθεί μόλις σε 11,20%. 3) Κατά την περίοδο 2008-2013 το πραγματικό ΑΕΠ της χώρας μας από 249,87 συρρικνώθηκε σε 184,24 δις ευρώ, υποδηλώνοντας ότι την υποπερίοδο αυτή ο μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός της ελληνικής οικονομίας διαμορφώθηκε σε -5,89% και ήταν η μεγαλύτερη αρνητική επίδοση που ιστορικά έχει καταγραφεί από τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. 4) Μεταξύ των ετών 2008-2018, οι έλληνες πολίτες που από την μητέρα Πατρίδα μετανάστευσαν σε άλλες χώρες εκτιμώνται σε 850.000 άτομα. Σαφές είναι ότι αν την περίοδο 2008-2018, δεν εγκατέλειπαν την Πατρίδα τους περίπου 850.000 έλληνες, ιδίως νέοι κάτω των 35 ετών, το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας θα ξεπερνούσε σήμερα κατά πολύ το 30%.

Η βαθύτατη και η παρατεταμένη κρίση που μετά το 2008 διέρχεται η εθνική μας οικονομία, εξελίσσεται σε συνθήκες αλματώδους αύξησης του δημοσίου χρέους της Ελλάδας. Οι παθογένειες της ελληνικής οικονομίας εξακολουθούν να υφίστανται. Οι κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις που οραματίζονταν τα επαχθή για την ελληνική κοινωνία τρία μνημόνια, όχι μόνο δεν συνέβαλαν στην προαγωγή της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας του οικονομικού μας συστήματος, αλλά απεναντίας υπήρξαν οι αιτιώδεις παράγοντες για την τρομακτική οικονομική και δημοσιονομική κρίση που μετά το 2008 αντιμετωπίζει η Πατρίδα μας. Βαρύτατες είναι οι πολιτικές ευθύνες της τρόικα, του κουαρτέτου και όλων των ελληνικών μνημονιακών κυβερνήσεων, που από κοινού μετά τον Μάιο του 2010 εφαρμόζουν τις απάνθρωπες και αιμοσταγείς οικονομικές-δημοσιονομικές πολιτικές. Αυτές οι ατέρμονες και αποτυχημένες μνημονιακές  οποίες είχαν ως φοβερό αποτέλεσμα την φτωχοποίηση μεγάλων μαζών του ελληνικού πληθυσμού, την αθρόα μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων ελληνόπουλων σε ξένες πατρίδες, την εκτίναξη της ανεργίας στα ύψη και την εκτόξευση του πραγματικού δημοσίου χρέους της Ελλάδας από 341 δις ευρώ τον Μάιο του 2010 σε 1.141 δις ευρώ τον Δεκέμβριο του 2018.

Advertisements
This entry was posted in Γενικά, Ελληνική Κρίση, Ελληνική Οικονομία. Bookmark the permalink.