Σε φάση πολιτικής και οικονομικής αστάθειας η Μ. Βρετανία μετά το Brexit

Στο προχθεσινό δημοψήφισμα (23.6.2016) οι βρετανοί κατά 51,9% ψήφισαν υπέρ της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Ταυτόχρονα, με την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος τις πρωινές ώρες της Παρασκευής, οι κερδοσκόποι σε όλες τις χρηματαγορές της υφηλίου έστησαν τρικούβερτο γλέντι. Οι ύαινες της παγκόσμιας κερδοσκοπίας σαν τους Σόρος, Μπάφετ, κ.ά., άρχισαν από χθες να αποκομίζουν κέρδη εκατοντάδων δις δολαρίων ($). Τα Χρηματιστήρια της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, της Φραγκφούρτης, του Παρισιού, του Τόκιο, κ.λπ., είχαν απώλειες που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπέρασαν το -10% της συνολικής κεφαλαιακής τους αξίας. Μιλάμε για απώλειες τρισεκατομμυρίων δολαρίων, που υπό τη μορφή  ρευστοποιημένων υπεραξιών μπήκαν στις τσέπες των κερδοσκόπων. Ταυτόχρονα, η στερλίνα δέχεται εντονότατα κερδοσκοπικά κτυπήματα, τα οποία προκαλούν τη συνεχή διολίσθησή της στις διεθνείς χρηματαγορές. Εμφανές είναι ότι ο τζόγος γίνεται με βάση το αμερικανικό δολάριο, καθότι τόσο η στερλίνα όσο και το ευρώ υποτιμώνται έναντι του αμερικανικού νομίσματος. Τα οφέλη των κερδοσκόπων από την υποτιμητική πορεία του ευρώ και ιδίως της στερλίνας, αναμένεται να ανέλθουν τις επόμενες βδομάδες σε πολλές δεκάδες δις δολαρίων. Στην ιστορία του ευρωπαϊκού και γενικότερα του διεθνούς νομισματικού συστήματος, η 24η Ιουνίου του 2016 θα χαρακτηριστεί Μαύρη Παρασκευή, σημειολογικά σαν την Μαύρη Πέμπτη της 16ης Σεπτεμβρίου του 1992.

Η Τράπεζα της Αγγλίας που αποτελεί τη σπονδυλική στήλη του βρετανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, δεν διαθέτει στο χαρτοφυλάκιό της τα απαιτούμενα συναλλαγματικά διαθέσιμα για να αναχαιτίσει τα κερδοσκοπικά κύματα κατά της στερλίνας. Η Κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας δεν είναι ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) ή FED των ΗΠΑ, που έχουν την δυνατότητα να στηρίξουν τα χρηματοπιστωτικά τους συστήματα με 5 ή 10 τρις ευρώ ή δολαρίων. Κατά την διάρκεια της διεθνούς οικονομικής κρίσης της περιόδου 2007-2009, η FED στήριξε τις αμερικανικές τράπεζες τουλάχιστον με 5 τρις δολάρια. Επίσης, την περίοδο 2008-2012, η ΕΚΤ με 4 τρις ευρώ υποστήριξε το ευρωπαϊκό τραπεζικοπιστωτικό σύστημα, συμβάλλοντας έτσι στη βιωσιμότητα των επιμέρους τραπεζών των χωρών μελών της Ευρωζώνης.

Τα τελευταία χρόνια η Μ. Βρετανία αναπτυσσόταν με ικανοποιητικούς ρυθμούς, σε συνθήκες αξιοσημείωτης μακροοικονομικής ισορροπίας και σταθερότητας των Δημοσίων Οικονομικών. Οι εξαγωγές της σε αγαθά και υπηρεσίες το 2015 έφτασαν στο ιστορικό ρεκόρ των 700 δις $. Το βρετανικό κράτος ευημερίας θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα στον κόσμο και αντιπαραβάλλεται με τα κράτη ευημερίας των σκανδιναβικών χωρών. Μέχρι πρότινος, η  αγγλική στερλίνα ήταν ένα πανίσχυρο νόμισμα, καθιστώντας φτηνές τις αγορές υλικού κεφαλαίου (κατοικίες, κτήρια, κ.ά.) και τις διακοπές των βρετανών σε άλλες χώρες. Με το Brexit τα πάντα διακυβεύονται. Ήδη, η Σκωτία, η Β. Ιρλανδία και το Γιβραλτάρ, που ψήφισαν συντριπτικά υπέρ του Bremain, διεκδικούν την αυτονομία και την ανεξαρτησία τους. Οι βρετανοί πολιτικοί σαν τους Νάιτζελ Φάρατζ και Μπόρις Τζόνσον, που μανιωδώς υποστήριξαν το Brexit, καλούνται να εξηγήσουν στους συμπολίτες τους, γιατί το αύριο της Μ. Βρετανίας θα είναι καλύτερο από το χθες. Αν η ζωντανή πραγματικότητα δεν τους δικαιώσει, αναμφίβολα θα υποστούν οδυνηρές συνέπειες. Ο χρόνος θα δείξει. Ωστόσο, αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι το Brexit ήταν βούτυρο στο ψωμί των κερδοσκόπων και των αποσχιστικών κινημάτων στη Σκωτία, τη Β. Ιρλανδία και το Γιβραλτάρ. Η Μ. Βρετανία δύσκολο μονοπάτι έχει να διαβεί.

Η έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) είναι γεγονός και η επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος προκαλεί πολλά ερωτήματα ως προς τις προοπτικές της βρετανικής και της ευρωπαϊκής οικονομίας. Το Brexit βρίσκει τα μακροοικονομικά μεγέθη του Ηνωμένου Βασιλείου σε πολύ καλή κατάσταση. Ως γνωστόν, το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) αποτελεί το σημαντικότερο μακροοικονομικό μέγεθος. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι μετά το 1973 που το Ηνωμένο Βασίλειο έγινε μέλος της ΕΕ, οι αναπτυξιακές επιδόσεις της βρετανικής οικονομίας είναι αισθητά καλύτερες από τις αντίστοιχες της ΕΕ. Πριν το 1973 συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή ο μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός του συνόλου των χωρών της ΕΕ ήταν υψηλότερος από εκείνον του Ηνωμένου Βασιλείου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat (Statistical Annex of the European Economy, Spring 2016)  τις δεκαετίες 1961-1970 και 1971-1980, οι μέσοι ετήσιοι αναπτυξιακοί  ρυθμοί του συνόλου των χωρών που αποτελούσαν την εποχή εκείνη την ΕΕ ήταν 4,9% και 3,1%, ενώ οι αντίστοιχες μέσες ετήσιες αναπτυξιακές επιδόσεις της Μ. Βρετανίας ήταν  χαμηλότερες σε  3,1% και 2,1%. Με την είσοδο του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΕ το σκηνικό μεταβάλλεται. Η βρετανική οικονομία επιτυγχάνει πλέον ταχύτερους αναπτυξιακούς ρυθμούς από την ΕΕ. Ενδεικτικά επισημαίνεται ότι την περίοδο 1981-1990 ο μέσος αναπτυξιακός ρυθμός της Μ. Βρετανίας ανήλθε σε 2,9% και της ΕΕ σε 2,5%. Η στατιστική παρατήρηση που θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, είναι ότι την περίοδο 2009-2015 η βρετανική οικονομία αναπτύσσεται με μέσους ετήσιους ρυθμούς της τάξης του 2,5%, όταν η Ευρωζώνη (19 χώρες) και η ΕΕ (28 χώρες) μετά βίας πραγματοποιούν αναπτυξιακές επιδόσεις γύρω στο 1,5%. Χρήσιμα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν από την διαχρονική τάση του ΑΕΠ της Μ. Βρετανίας και των υπόλοιπων ισχυρών χωρών της ΕΕ.

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat, το 1992 το ονομαστικό ΑΕΠ της ενοποιημένης Γερμανίας ήταν 1.641 δις ευρώ (€), της Γαλλίας 1.089 δις €, της Ιταλίας 1.016 δις € και της Μ. Βρετανίας 913 δις €. Δηλαδή, από άποψης ονομαστικού μεγέθους ΑΕΠ, το 1992 το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν στην τέταρτη θέση, πίσω από την Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Με κριτήριο τα στοιχεία του 2015, το ονομαστικό ΑΕΠ της Γερμανίας ανήλθε σε 3.026 δις € και ακολουθεί η Μ. Βρετανία με 2.569 δις €, η Γαλλία με 2.184 δις €, η Ιταλία με 1.636 δις €, η Ισπανία με 1.081 δις €, η Ολλανδία με 679 δις €, η Σουηδία με 444 δις €, η Πολωνία με 428 δις €, το Βέλγιο με 410 δις €, η Αυστρία με 337 δις €, κ.λπ. Η αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα των στατιστικών δεδομένων καταδεικνύει ότι η Μ. Βρετανία ωφελήθηκε από τη συμμετοχή της στην ΕΕ. Οι αναπτυξιακές της επιδόσεις ήταν πολύ ικανοποιητικές, με συνέπεια στον πίνακα των χωρών με το μεγαλύτερο ονοματικό ΑΕΠ να ξεπεράσει την Ιταλία και κυρίως τη Γαλλία. Το ποσοστό ανεργίας στη Μ. Βρετανία τον Μάιο του 2016 ήταν μόλις 4,9% και εθεωρείτο από τα χαμηλότερα ποσοστά όχι μόνο σε ευρωπαϊκό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι αριθμοί πιστοποιούν ότι στην προ Brexit εποχή, η βρετανική οικονομία αναπτυσσόταν με αξιοζήλευτους ρυθμούς και σε συνθήκες αξιοσημείωτης μακροοικονομικής σταθερότητας. Μακάρι στην μετά Brexit περίοδο, με πολιτικούς σαν τους Μπόρις Τζόνσον και Νάιτζελ Φάρατζ στο τιμόνι της κυβερνητικής εξουσίας,  οι αναπτυξιακοί της ρυθμοί της Μ. Βρετανίας να επιταχυνθούν και σε μια δεκαετία το ΑΕΠ της να υπερβεί εκείνο της Γερμανίας.

 

Advertisements
This entry was posted in Γενικά, Διεθνής Οικονομία. Bookmark the permalink.