Απαιτούνται αναπτυξιακοί ρυθμοί 4,5% για να πέσει η ανεργία το 2034 στο 6%

Τα στατιστικά στοιχεία που χθες δημοσιοποίησε η Eurostat, καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να διατηρεί τα πρωτεία στην ανεργία στο σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης (19 χώρες) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (28 χώρες). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, τον Νοέμβριο του 2015 το ποσοστό ανεργίας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ένωση) ήταν 10,5% και 9,1% αντίστοιχα. Η ανεργία στον ευρωπαϊκό χώρο εμφανίζει εμφανή καθοδική πορεία, καθότι τον Νοέμβριο του 2014 ήταν 11,5% στην ΟΝΕ (Οικονομική Νομισματική Ένωση ή Ευρωζώνη) και 10% στην ΕΕ. Πρωταθλήτρια στην ανεργία είναι η Ελλάδα με ποσοστό 24,6% και ακολουθούν η Ισπανία με 21,4%, η Κροατία με 16,6%, η Κύπρος με 15,8%, η Πορτογαλία με 12,4%, η Ιταλία με 11,3%, η Σλοβακία με 10,8%, η Γαλλία με 10,1%, η Λετονία με 10%, η Φιλανδία με 9,4%, κ.λπ. Τον Νοέμβριο του 2015 τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας παρατηρήθηκαν στην Γερμανία με 4,5%, στην Τσεχία με 4,6%, στη Μάλτα με 5,1%, στη Μεγάλη Βρετανία με 5,1%, στην Αυστρία με 5,8%, στην Ολλανδία με 6,8%, κ.λπ.
Αν στην αγορά εργασίας και γενικότερα στο σύνολο της οικονομίας δεν παρατηρούνται θεσμικές αγκυλώσεις, όπως αναπτυξιακά αντικίνητρα, υπέρμετρες κοινωνικοασφαλιστικές εισφορές για τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους, πολλά κλειστά επαγγέλματα, κ.λπ., ευνόητο είναι ότι η μείωση της ανεργίας εξαρτάται άμεσα από την επίτευξη ικανοποιητικών αναπτυξιακών ρυθμών. Στη συνέχεια της ανάλυσής μας, θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το δράμα της ανεργίας στη χώρα μας, με επιστημονική συλλογιστική και πιο συγκεκριμένα με τη λογική του Νόμου του Όκουν (Okun’s Law). Ο συγκεκριμένος νόμος οφείλει την ονομασία του, στο ερευνητικό έργο του οικονομολόγου Arthur Okun στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο νόμος του Okun εκφράζει την διαχρονική σχέση μεταξύ αύξησης του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) και μεταβολής του ποσοστού ανεργίας.
Ως γνωστόν, ο αναπτυξιακός ρυθμός μιας χώρας αποτυπώνεται στο ποσοστό μεταβολής του πραγματικού ΑΕΠ ή ΑΕΠ σε σταθερές τιμές. Από μαθηματικής άποψης ο νόμος του Okun μπορεί να αποτυπωθεί από την εξής σχέση: Ut – Ut-1= -β( Yt – Ŷ), όπου Ut= Ποσοστό ανεργίας τρέχουσας περιόδου t, Ut-1= Ποσοστό ανεργίας προηγούμενης περιόδου t-1, Yt= Αναπτυξιακός ρυθμός τρέχουσας περιόδου t, Ŷ= Δυνητικό ΑΕΠ ή ΑΕΠ πλήρους απασχόλησης και β= Συντελεστής. Οι εμπειρικές έρευνες έχουν δείξει ότι το πρόσημο του συντελεστή β είναι αρνητικό, υποδηλώνοντας ότι η διαχρονική σχέση μεταξύ ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης και ποσοστού ανεργίας είναι αρνητική. Το ποσοστό ανεργίας που αντιστοιχεί στο δυνητικό ΑΕΠ (ή ΑΕΠ πλήρους απασχόλησης), αποκαλείται “φυσιολογικό ποσοστό ανεργίας” (natural rate of unemployment).
Στην προσπάθειά μας να προσαρμόσουμε την ανωτέρω μαθηματική σχέση στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας, έστω ότι Ŷ=3%, β=-0,7 και το φυσικό ποσοστό ανεργίας είναι 6%. Το γεγονός ότι Ŷ=3% υποδηλώνει ότι αν η ελληνική οικονομία λειτουργούσε σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης, με την επίτευξη μέσων αναπτυξιακών ρυθμών 3% το φυσιολογικό ποσοστό ανεργίας θα παρέμενε διαχρονικά σταθερό στο 6%. Το 2016 το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα προβλέπεται σε 25%. Με κριτήριο το νόμο του Okun και με βάση τα αριθμητικά μας δεδομένα, αν την περίοδο 2016-2034 ο μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός της ελληνικής οικονομίας ήταν 4,5%, τότε την περίοδο αυτή το ποσοστό ανεργίας από 25% θα έπεφτε σε 6%. Δηλαδή, με μέσο ετήσιο αναπτυξιακό ρυθμό της τάξης του 4,5%, θα απαιτούνταν 18 ολόκληρα χρόνια για να μειωνόταν το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας από 25% το 2016 σε 6% το 2034.

Advertisements
This entry was posted in Απασχόληση-Ανεργία, Γενικά, Ελληνική Κρίση, Ελληνική Οικονομία, Kontranews. Bookmark the permalink.