Ο Εναλλακτικός Δρόμος (ΜΕΡΟΣ ΣΤ’)

Στη σημερινή μας επιφυλλίδα συνεχίζουμε την ανάλυσή μας, με την παράθεση των προτάσεων και μέτρων (μακρο)οικονομικής πολιτικής, που συνθέτουν τον Εναλλακτικό Δρόμο. Δηλαδή, το μίγμα (μακρο)οικονομικής που μπορεί να συμβάλλει στην αναπτυξιακή εκτίναξη και την έξοδο από την παρατεταμένη δημοσιονομική κρίση που μετά το 2009 πλήττει τη χώρα.
11) Αναβάθμιση του θεσμού της παιδείας, ώστε το ανθρώπινο κεφάλαιο να καταστεί ο βασικός μοχλός της αναπτυξιακής διαδικασίας. Από την εμπειρία των προηγμένων χωρών, αποκομίζεται το ιστορικό δίδαγμα ότι ο ανθρώπινος παράγων παίζει ρυθμιστικό ρόλο στην οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια. Χώρες με πλούσια αποθέματα πρώτων υλών π.χ. διάφορες αφρικανικές, ασιατικές ή λατινοαμερικανικές χώρες, θα διέρχονται για πολλές δεκαετίες ακόμη τη φάση της υπανάπτυξης, αν δεν βελτιώσουν την ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού τους. Η διαδικασία της οικονομικής ανάπτυξης και της προαγωγής των κοινωνικοοικονομικών θεσμών, απαιτεί την προσφορά ανθρώπινου δυναμικού ποιοτικά και ποσοτικά ικανού, να ανταποκριθεί αποτελεσματικά σε μια τέτοια μακρόπνοη προσπάθεια.
12) Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και χρηματοδότηση της επιστημονικής έρευνας. Οι επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα οφείλουν να συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι η έρευνα πληρώνεται και γι’ αυτό κάποιο ποσοστό των ετήσιων γενικών τους εξόδων, θα πρέπει να έχει προορισμό την επιστημονική έρευνα σε θέματα εξαγωγικού μάρκετινγκ, σχεδιασμού, τυποποίησης, ελέγχου ποιότητας, συσκευασίας, διακίνησης προϊόντων, κ.λπ. Οι μεγάλες επιχειρήσεις στη χώρα μας και ιδίως οι επιχειρήσεις με εξαγωγικό προσανατολισμό, δεν θα πρέπει να αρκούνται στην αντιγραφή των μεθόδων παραγωγής που αρχικά υιοθετήθηκαν στις αναπτυγμένες χώρες, αλλά ένα μέρος του ετήσιου προϋπολογισμού τους, χρήσιμο είναι να προορίζεται σε σοβαρούς ερευνητικούς σκοπούς. Το μυαλό του Έλληνα διαθέτει τεράστιες δυνατότητες. Αρκεί να διαμορφωθούν οι απαραίτητες θεσμικές συνθήκες, για να απελευθερώσει τις πνευματικές και διανοητικές του δυνάμεις. Η επιστημονική έρευνα και η διάχυση της επιχειρηματικότητας σε όλα τα κανάλια της οικονομίας, συνιστούν τους ουσιαστικούς παράγοντες για καινοτόμες τεχνολογικές εξελίξεις και την δημιουργία νέων επενδυτικών ευκαιριών. Οι ευρεσιτεχνίες σε καινοτόμες μεθόδους παραγωγής και νέα ανταγωνιστικά προϊόντα πρέπει να ενθαρρύνονται και να υλοποιούνται άμεσα. Το ελληνικό πανεπιστήμιο και οι διάφοροι φορείς επιστημονικής έρευνας, σε συνεργασία με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και τους φορείς του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή η θεωρία με την πράξη, θα πρέπει να καταστούν εργαστήρι επινόησης πρωτοποριακών μεθόδων σκέψης και παραγωγής.
13) Αυστηρός έλεγχος των κρατικών δαπανών, που αφορούν δαπάνες προσωπικού και λειτουργικές δαπάνες του ευρύτερου δημοσίου τομέα. Η μείωση των κρατικών δαπανών, προϋποθέτει αποφασιστικές και καλομελετημένες θεσμικές παρεμβάσεις στους διαφόρους φορείς που συνθέτουν τον δημόσιο τομέα. Ο αριθμός των απασχολουμένων στην κεντρική κυβέρνηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, θα πρέπει την επόμενη δεκαετία να μειωθεί τουλάχιστον 150.000 άτομα. Σε ορίζοντα δεκαετίας, το μόνιμο εργατοϋπαλληλικό προσωπικό στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 450.000 άτομα. Από την προαγωγή της παραγωγικότητας της δημόσιας διοίκησης, τον περιορισμό ή την κατάργηση διαφόρων κρατικών φορέων που παράγουν αναποτελεσματικό κοινωνικό έργο και την αποδοτικότερη συνεργασία του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, ο κρατικός μηχανισμός δύναται να παίξει πρωτεύοντα ρόλο στην αύξηση της κοινωνικής ευημερίας και την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας.
Τα ανάμικτα αισθήματα απογοήτευσης μπορούν να μεταβληθούν σε αισιόδοξα μηνύματα και το χαμόγελο να λάμψει στα πρόσωπα όλων μας, αν οι προαναφερθέντες άξονες της οικονομικής πολιτικής γίνουν χειροπιαστό γεγονός. Ο Εναλλακτικός Δρόμος συνιστά τη Στρατηγική, μέσω της οποίας θα φανεί στο βάθος του ορίζοντα η ηλιαχτίδα της ελπιδοφόρας ανάπτυξης, που θα συνδράμει στην πολυπόθητη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους. Η εμπειρία των αρνητικών οικονομικών αποτελεσμάτων της περιόδου 2008-2015, θα πρέπει να γίνει δίδαγμα και προπομπός για την επιλογή των καλύτερων λύσεων στο μέλλον. Η ταχύρυθμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας καθιστά το χρέος βιώσιμο. Η επίτευξη ικανοποιητικών αναπτυξιακών ρυθμών, θα συντελέσει στην δημιουργία σημαντικών πρωτογενών πλεονασμάτων στον κρατικό προϋπολογισμό. Με μέσους ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης γύρω στο 4% κατά την επόμενη δεκαπενταετία, επιλύεται ο γόρδιος δεσμός του δημοσιονομικού προβλήματος, χωρίς μνημονιακές συμβάσεις και πολιτικές εξαρτήσεις από ξένους πάτρωνες και γύπες πιστωτές.
Άρθρο μου που δημισιεύτηκε στην KONTRANEWS (25.7.2015)

Advertisements
This entry was posted in Ανταγωνιστικότητα & Οικονομική Ανάπτυξη, Ελληνική Κρίση, Ελληνική Οικονομία, Kontranews. Bookmark the permalink.