Ο Εναλλακτικός Δρόμος (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Η βιωσιμότητα, δηλαδή η δυνατότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους της χώρας, εξαρτάται από την αναπτυξιακή πορεία της εθνικής μας οικονομίας. Ουδεμία χώρα στο παρελθόν, δεν κατάφερε να μειώσει τα κρατικά της χρέη σε καθεστώς παρατεταμένης ύφεσης. Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται για την υπέρμετρη διαφθορά του πολιτικού κατεστημένου, το πολύ χαμηλό επίπεδο ανταγωνιστικότητας του οικονομικού της συστήματος, την εκτεταμένη φοροδιαφυγή, την πολύπλευρη ανομία στον χώρο της παραοικονομίας, την συγκάλυψη των παρανομιών των ισχυρών παραγόντων της εγχώριας πολιτικοοικονομικής νομενκλατούρας και την αδιαφάνεια στις συναλλαγές του πολίτη με τη δημόσια διοίκηση. Το μέλλον της ελληνικής οικονομίας προδιαγράφεται ζοφερό και προβλέψεις για έξοδο από την σοβούσα οικονομική-δημοσιονομική κρίση είναι παρακινδυνευμένο να διατυπωθούν.
Οι λανθασμένες πολιτικές των μνημονίων, έβαλαν την πατρίδα μας σε μεγάλες περιπέτειες. Αν και το δημόσιο χρέος κουρεύτηκε δύο φορές, εξακολουθεί να αυξάνει με ανεξέλεγκτους ρυθμούς. Από τον Μάιο του 2010 και μέχρι σήμερα, όλα τα Μεσοπρόθεσμα Προγράμματα Δημοσιονομικής Στρατηγικής απέτυχαν παταγωδώς. Επιτακτική είναι η ανάγκη η εθνική οικονομία να εισέλθει σε αναπτυξιακή τροχιά. Η επίτευξη σημαντικών αναπτυξιακών ρυθμών και η πειθαρχία των Δημοσίων Οικονομικών, απαιτούν την προαγωγή της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Ο Εναλλακτικός Δρόμος, δηλαδή η εφαρμογή μιας εθνικής αντιμνημονιακής οικονομικής πολιτικής, που θα δίνει ελπίδα και ευοίωνη προοπτική για έξοδο από την δημοσιονομική σήψη, θα πρέπει να κινείται στις ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές:
1) Η εισοδηματική και η φορολογική πολιτική αποκτούν αναπτυξιακή διάσταση, αποσκοπώντας στην αύξηση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών. Η οικονομική ανάπτυξη της χώρας, απαιτεί την άνοδο του πραγματικού εισοδήματος των νοικοκυριών. Την περίοδο 2010-2015, δηλαδή την περίοδο εφαρμογής των απάνθρωπων μνημονιακών πολιτικών, το πραγματικό εισόδημα των εργαζομένων εκτιμάται ότι μειώθηκε τουλάχιστον -45%. Οι συνταξιούχοι καταπλακώθηκαν από την χιονοστιβάδα των αντιλαϊκών μέτρων των μνημονίων, διαπιστώνοντας την περίοδο αυτή το στράγγισμα του εισοδήματός τους γύρω στο -50%. Τρόικα και κυβέρνηση φαίνεται να αγνοούν ότι καμία χώρα δεν μπορεί να πετύχει ικανοποιητικούς αναπτυξιακούς ρυθμούς, αν το πραγματικό εισόδημα των μισθωτών και των συνταξιούχων δεν σημειώνει πραγματική αύξηση στο μακροχρόνιο.
2) Αξιοποίηση των εθνικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων. Ο τουρισμός, η ναυτιλία, οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας, ο ορυκτός πλούτος, ο αγροτικός τομέας και η πολιτιστική κληρονομιά, συνθέτουν τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα, που μπορούν να οδηγήσουν την χώρα σε ταχύρυθμη ανάπτυξη. Η επίτευξη υψηλών αναπτυξιακών ρυθμών απαιτεί την προώθηση της ανταγωνιστικότητας του οικονομικού συστήματος. Διάφοροι κοινωνικοί, οικονομικοί, πολιτικοί, γεωπολιτικοί και δημογραφικοί παράγοντες, συνδράμουν στην αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μιας χώρας. Η άνοδος των εξαγωγών, η πειθαρχία των δημόσιων οικονομικών, η ισορροπία στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, η προσέλκυση ξένων κεφαλαίων για άμεσες επενδύσεις, η καταπολέμηση της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας στη δημόσια διοίκηση, η πάταξη της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, η ενθάρρυνση της έρευνας, η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος, η εύρυθμη λειτουργία του θεσμού της δικαιοσύνης, κ.λπ., αποτελούν παράγοντες οι οποίοι συντελούν στην άνοδο της ανταγωνιστικής θέσης μιας χώρας και άρα στην επίτευξη υψηλών αναπτυξιακών ρυθμών. Αναμφίβολα, η οικονομική ανάπτυξη συνιστά μια πολύπλοκη διαδικασία, τα θετικά αποτελέσματα της οποίας γίνονται φανερά στο μακροχρόνιο.
3) Εξάλειψη των αντικινήτρων στους διάφορους κλάδους της οικονομίας. Οι αναπτυξιακοί νόμοι εκτός της θέσπισης κινήτρων για την υλοποίηση άρτιων επενδυτικών προγραμμάτων, θα πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην απαλοιφή των διαφόρων αγκυλώσεων, που υπάρχουν στους επιμέρους οικονομικούς κλάδους, εντός των οποίων παράγονται τα αγαθά και οι υπηρεσίες. Η αρμονική συνεργασία των παραγωγικών υπουργείων και ιδίως του υπουργείου οικονομικών, με τους εκπροσώπους των κλαδικών φορέων, είναι καίριας σημασίας για την κατάργηση των πάσης φύσεως αντικινήτρων. Στους επιμέρους οικονομικούς κλάδους παράγεται το ΑΕΠ. Άρα, οι προτάσεις και τα μέτρα πολιτικής, που οι εκπρόσωποι των κλαδικών φορέων εισηγούνται στην κυβέρνηση, αναφορικά με την καταπολέμηση των αναπτυξιακών αντικινήτρων, θα πρέπει να τυγχάνουν άμεσης επεξεργασίας και εφαρμογής.
Άθρο μου που δημοσιεύτηκε στην Kontranews (21.7.2015)

Advertisements
This entry was posted in Ανταγωνιστικότητα & Οικονομική Ανάπτυξη, Ελληνική Οικονομία, Kontranews. Bookmark the permalink.