Η διαφθορά του δικομματικού καθεστώτος καθιστά το χρέος μη βιώσιμο

Το άρθρο μου αυτό δημοσιεύτηκε στην Kontranews (13.10.2014)

Δεν υπάρχει πλέον ουδεμία αμφιβολία ότι το δικομματικό καθεστώς ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, στο παρασκήνιο επεξεργάζεται μαζί με την τρόικα και τους ξένους πιστωτές, μια νέα δανειακή σύμβαση, δηλαδή ένα νέο μνημόνιο, το οποίο για επικοινωνιακούς-προεκλογικούς λόγους, θα το βαπτίσει με κάποιο όνομα παραλλαγής, όπως “διμερές συμβόλαιο”, “συμβόλαιο για την πατρίδα”, “μεταβατικό όχημα εξόδου”, κ.λπ. Οι υπερβολικές δανειακές ανάγκες της χώρας τα επόμενα χρόνια, καθιστούν τον κ. Χαρδούβελη, τον κ. Στουρνάρα και τα υπόλοιπα μέλη του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, κομπάρσους και πειθήνια όργανα στις συζητήσεις με την τρόικα και τους ξένους πιστωτές. Το εγκληματικό λάθος που έγινε το φθινόπωρο του 2008 επί υπουργίας Αλογοσκούφη και συνεχίστηκε τον Μάιο του 2010 με την υποταγή της Ελλάδας στη μπότα των μνημονίων, το ελληνικό κράτος να αναλάβει τα χρέη και τα οποιαδήποτε χρηματοδοτικά κενά των εγχώριων ελληνικών τραπεζών, υπήρξε ίσως το κυριότερο αίτιο που προκάλεσε το σημερινό δημοσιονομικά αδιέξοδο.
Το τέλμα που έχει δημιουργηθεί σήμερα, με την ύπαρξη των τεράστιων χρηματοδοτικών κενών στα Δημόσια Οικονομικά και στο εγχώριο τραπεζικοπιστωτικό σύστημα, είναι αδύνατον να ξεπεραστεί σε συνθήκες καθίζησης της εθνικής μας οικονομίας. Το δράμα που ζούμε σήμερα έχει βαθιά τις ρίζες του στο κατεστημένο της μεταπολιτευτικής κομματοκρατίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Ο δικομματισμός έχοντας πυλώνες τον συνδικαλισμό των εργατοπατέρων, τους αδηφάγους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, τις μίζες των ανώτερων και των μεσαίων κρατικών λειτουργών και το κύκλωμα των έκνομων παραοικονομικών δραστηριοτήτων, συνέβαλε στη διαμόρφωση ενός διεφθαρμένου οικονομικού-πολιτικού συστήματος, το οποίο μετά το 2008 συνθλίβεται από την ταφόπλακα του κολοσσιαίου δημόσιου χρέους. Οι θεσιθήρες και οι μιζαδόροι του δικομματικού κατεστημένου, έπλασαν ένα αντιπαραγωγικό-αντιανταγωνιστικό οικονομικό σύστημα, το οποίο δεν είναι εξωστρεφές, αδυνατεί να προσελκύσει ξένα κεφάλαια για άμεσες επενδύσεις και γι’ αυτό είναι απαξιωμένο στο πεδίο του διεθνούς ανταγωνισμού. Παράλληλα, ο εκμηδενισμός της οικοδομικής δραστηριότητας και η καταβαράθρωση του δευτερογενούς τομέα της βιομηχανίας, συντελούν στην περαιτέρω επιδείνωση του αρνητικού κλίματος ως προς τις βραχυμεσοπρόθεσμες προοπτικές της εθνικής οικονομίας.
Με ασύστολα και συνειδητά ψεύδη, οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και οι υπόλοιποι κυβερνητικοί θεσιθήρες, δεν μπορούν να παραμυθιάζουν τους πολίτες, περί συντελούμενης ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Καμία χώρα του κόσμου δεν μπορεί να επιτυγχάνει αξιόλογους αναπτυξιακούς ρυθμούς, αν δεν παρατηρείται η άνοδος της οικοδομικής δραστηριότητας, η εισροή σημαντικών ξένων κεφαλαίων για άμεσες επενδύσεις και κυρίως η διεύρυνση του εξαγωγικού της εμπορίου σε αγαθά και υπηρεσίες. Η αναπτυξιακή διαδικασία αποτελεί την ικανή και αναγκαία συνθήκη για τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους της οποιασδήποτε χώρας της υφηλίου. Η επίτευξη αξιοσημείωτων αναπτυξιακών ρυθμών συνδράμει στη σταθερή αύξηση των δημοσίων εσόδων, με αποτέλεσμα το κράτος να εξασφαλίζει τους απαιτούμενους χρηματοοικονομικούς πόρους, για την απρόσκοπτη χρηματοδότηση των τρεχουσών δημοσιονομικών δαπανών.
Το βάλτωμα της εγχώριας οικονομικής δραστηριότητας, η κάμψη των κρατικών εσόδων και το υπερβολικό μέγεθος των δαπανών εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, καθιστούν το χρέος μη εξυπηρετήσιμο, δηλαδή μη βιώσιμο. Όσα συμβόλαια τιμής και αν υπογράψει το δικομματικό καθεστώς με τους πιστωτές, όσα χρόνια και αν επιμηκυνθεί το χρέος, όσο και αν πέσουν τα ονομαστικά επιτόκια βάσει των οποίων δανείζεται το ελληνικό δημόσιο, οι έχοντες ίχνος λογικής αντιλαμβάνονται ότι ένα δημόσιο χρέος, που ουσιαστικά υπερβαίνει τα 500 δις ευρώ, δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί από μια χώρα σαν την Ελλάδα, με τόσο χαμηλό επίπεδο ανταγωνιστικότητας και ταυτόχρονα η διαφθορά της δικομματικής μασονίας να ζει και να βασιλεύει.

Advertisements
This entry was posted in Γενικά. Bookmark the permalink.