ΗΠΑ και Γερμανία προσδιορίζουν τις σχέσεις της χώρας μας με Κίνα και Ρωσία

Γιώργος Βάμβουκας, Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)

 Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Kontranews 23 Ιουνίου 2014

Η επίσκεψη του κινέζου πρωθυπουργού Λι Κετσιάνγκ στη χώρα μας, αντανακλά τις κυβερνητικές προθέσεις για σύσφιξη των διεθνών οικονομικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Κίνας. Οι κινέζοι διανοούμενοι θαυμάζουν σε μεγάλο βαθμό τα γραπτά των αρχαίων ελλήνων συγγραφέων. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν θαυμάσιες μελέτες κινέζων ερευνητών, που εγκωμιάζουν την απήχηση και την επιρροή του αρχαιοελληνικού πνεύματος, στην εξελικτική πορεία της παγκόσμιας σκέψης, στην επιστήμη, στη φιλοσοφία, στην τέχνη, στον πολιτισμό, κ.λπ. Η επίσκεψη της κινεζικής αντιπροσωπείας, με επί κεφαλή τον πρωθυπουργό κ. Λι Κετσιάνγκ, δεν θα πρέπει να παραμείνει στα εθιμοτυπικά. Η Κίνα παίζει πρωτεύοντα ρόλο στα δρώμενα της παγκόσμιας οικονομίας. Η συμμαχία της Κίνας με τη Ρωσία σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, αναμένεται να μεταβάλλει την αρχιτεκτονική του παγκόσμιου χάρτη.

Σε όρους PPP (PurchasingPowerParity-Ισοδυναμία Αγοραστικής Δύναμης), μετά το 2011 το συνολικό ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) της Κίνας και της Ρωσίας, υπερβαίνει πλέον το αντίστοιχο ΑΕΠ των ΗΠΑ. Με βάση τα στοιχεία της WorldBank και με κριτήριο τη μέθοδο PPP, το 2014 το ΑΕΠ της συμμαχίας Κίνας-Ρωσίας εκτιμάται σε 21,2 τρις $ έναντι 17,8 τρις $ των ΗΠΑ. Το 2014 το ΑΕΠ της Κίνας και της Ρωσίας προβλέπονται σε 17,5 και 3,7 τρις $ αντίστοιχα. Αξιοπρόσεκτη είναι η διαπίστωση ότι το 2015, το απόλυτο ύψος του ΑΕΠ της Κίνας αναμένεται να υπερβεί το αντίστοιχο των ΗΠΑ, γεγονός που θα σηματοδοτήσει ραγδαίες εξελίξεις στο συσχετισμό των διεθνών πολιτικοοικονομικών δυνάμεων. Ζούμε ιστορικές στιγμές. Βρισκόμαστε σε φάση καμπής της παγκόσμιας οικονομικής ιστορίας, που στην ψηλότερη θέση του βάθρου των χωρών με το μεγαλύτερο ΑΕΠ ανεβαίνει πλέον η Κίνα και οι ΗΠΑ από την πρώτη κατεβαίνουν στη δεύτερη θέση του βάθρου.

Ο συνασπισμός Κίνας-Ρωσίας καθίσταται βασικότατος παίκτης της παγκόσμιας πολιτικοοικονομικής σκακιέρας. Η περίπτωση της Ουκρανίας είναι χαρακτηριστική. Η Ρωσία έχοντας στο πλευρό της την Κίνα, κατέστησε τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και γενικότερα το ΝΑΤΟ, κομπάρσους στη χερσόνησο της Κριμαίας και γενικότερα στην ανατολική Ουκρανία. Σε στρατιωτικό επίπεδο κουμάντο στην Ευρώπη φαίνεται ότι κάνουν οι Ρώσοι. Τα σκήπτρα στην παγκόσμια γεωστρατηγική σφαίρα, περνούν σταδιακά στον άξονα Κίνας-Ρωσίας. Έχοντας κατά νου τον ρυθμιστικό ρόλο, στις διεθνείς πολιτικοοικονομικές εξελίξεις του συνασπισμού Κίνας-Ρωσίας, το ουσιώδες ερώτημα για τα ελληνικά συμφέροντα είναι: Ποιες θα πρέπει να είναι οι κινήσεις της Ελλάδας στη σκακιέρα της διεθνούς πολιτικής, ώστε να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα εθνικά μας συμφέροντα και να ενισχυθεί η πολιτικοοικονομική ισχύς της χώρας;

Το ερώτημα αυτό είναι καίριας σημασίας. Η Ελλάδα αποτελεί μέλος του ΝΑΤΟ, της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με συνέπεια η Γερμανία και κυρίως οι ΗΠΑ, να ασκούν μεγάλη επιρροή στις αποφάσεις των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων. Η δέσμευση της χώρας με τον κορσέ των μνημονίων, έριξε τουλάχιστον δύο γενεές ελλήνων στην αρπακτική αγκαλιά των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Συνεπώς, οι πολιτικοοικονομικές σχέσεις της Ελλάδος με τη Ρωσία και την Κίνα, εξαρτώνται άμεσα από τις ορέξεις και τα ιδιοτελή συμφέροντα των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Βέβαια διαθέτουμε νυν και πρώην εθνοσωτήρες με πολιτικό και ηθικό ανάστημα, που μπορούν να κτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι των συζητήσεων, με τους αμερικανούς, τους γερμανούς και τους σιωνιστοεβραίους. Δηλαδή, τον Σημίτη, τον Παπαδήμο, τον Παπαντωνίου, το Στουρνάρα, τον Χαρδούβελη, τον Άκη στον Κορυδαλλό, τους Βατοπεδινούς, κ.λπ., με την προϋπόθεση βέβαια να κρατούν τα μπόσικα, οι τσαμπουκάδες της δικομματικής νομενκλατούρας Σαμαράς και Βενιζέλος. Οι κολαούζοι (Σαμαράς, Βενιζέλος, Σημίτης, κ.ά.) των αμερικανών, των γερμανών και των σιωνιστοεβραίων, κάλλιστα γνωρίζουν ότι ΗΠΑ και Γερμανία, προσδιορίζουν τις σχέσεις της χώρας μας με Κίνα και Ρωσία.

Advertisements
This entry was posted in Γενικά, Ελληνική Οικονομία. Bookmark the permalink.