Η Κυβερνητική Υποκρισία και το Αδιέξοδο της Δημοσιονομικής Πολιτικής

Στην πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Ιούλιος 2013) για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, αναφέρεται ότι το χρηματοδοτικό κενό (financing gap) για τα έτη 2014 και 2015, θα διαμορφωθεί σε 4,4 και 6,5 δις ευρώ, αντίστοιχα. Στην προκειμένη περίπτωση, το ΔΝΤ υπολογίζει το χρηματοδοτικό κενό, βάσει των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας σε χρεολύσια, των απαιτούμενων κεφαλαίων για την ενίσχυση των εγχώριων τραπεζών, κ.λπ.

Εκτός όμως από το χρηματοδοτικό κενό υπάρχει και το δημοσιονομικό κενό (fiscal gap), που προσδιορίζεται κυρίως από την υστέρηση των δημοσιονομικών εσόδων. Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού 2014, συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι το δημοσιονομικό κενό το 2013, ίσως προσεγγίσει τα 7 δις ευρώ, λόγω της προβλεπόμενης μείωσης των εσόδων της γενικής κυβέρνησης την περίοδο 2012-2013 κατά -8%.

Το δημοσιονομικό κενό των 7 δις ευρώ, δημιουργήθηκε το 2013 και αναπόφευκτα θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί με επιπρόσθετα μέτρα το 2014, όπως ψαλίδισμα μισθών και συντάξεων, επιβολή επιπρόσθετων φορολογικών βαρών, κ.λπ., ώστε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2013-2016 να θεωρηθεί βιώσιμο. Ο κ. Στουρνάρας και το επιτελείο του υποκρίνονται, καθότι δεν εξηγούν στους έλληνες πολίτες ότι η μεγάλη υστέρηση των κρατικών εσόδων το 2013, δημιούργησε ένα υπερβάλλων δημοσιονομικό κενό, που θα πρέπει να καλυφθεί με την επιβολή νέων δυσβάστακτων μέτρων το 2014.

Η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας είναι τραγική. Σύμφωνα με το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού, την περίοδο 2012-2013 το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης από 305,5 δις ευρώ ή 157,7% του ΑΕΠ εκτοξεύτηκε σε 325,9 δις ή 178,2% του ΑΕΠ. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι μετά από τόσες θυσίες της ελληνικής κοινωνίας και δύο κουρεμάτων του δημοσίου χρέους το 2012 ύψους 144 δις ευρώ, την περίοδο 2009-2013 το κρατικό χρέος σημείωσε εντυπωσιακή άνοδο. Το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης το 2009 ήταν 298,5 δις ευρώ ή 129,2% του ΑΕΠ. Η συνεχής ανοδική τάση του δημοσίου χρέους πιστοποιεί το τέλμα, δηλαδή το αδιέξοδο της ασκούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Η απεχθέστερη πλευρά της κυβερνητικής υποκρισίας, είναι ότι ουδείς σε αυτή τη χώρα γνωρίζει το πραγματικό μέγεθος του δημοσίου χρέους. Με ανακοίνωσή της η ΕΛΣΤΑΤ (11.10.2013), μας πληροφορεί ότι στο χρέος της κεντρικής κυβέρνησης δεν συμπεριλαμβάνονται τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα, εννοώντας προφανώς τα περίφημα swaps. Ποια είναι η αξία των swaps που δεν συμπεριλαμβάνονται στο δημόσιο χρέος; Αν στο χρέος της κεντρικής κυβέρνησης των 325,9 δις ευρώ, προστεθούν τα swaps, το χρέος των ΔΕΚΟ, τα ληφθέντα δάνεια κρατικών φορέων με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου και οι ληξιπρόθεσμες κρατικές οφειλές προς ιδιώτες, τότε το δημόσιο χρέος της Ελλάδος το 2013 εκτιμάται σε 470 δις ευρώ ή 257% του ΑΕΠ. Το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο οφείλει να βγάλει τη μάσκα της υποκρισίας και με την προτροπή του πρωθυπουργού, να ενημερώσει τους πολίτες, για το αληθινό μέγεθος του δημοσίου χρέους, για το εύρος του δημοσιονομικού κενού την περίοδο 2014-2015 και για το επίπεδο των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας την επόμενη πενταετία.

Advertisements
This entry was posted in Δημόσια Οικονομικά. Bookmark the permalink.