Οι πατριδοκάπηλοι, οι σαρανταποδαρούσες του τέταρτου μνημονίου και ο εναλλακτικός αντιμνημονιακός δρόμος

Το άρθρο μου στην Kontranews της 31ης Ιανουαρίου 2015, δηλαδή μόλις έξι μέρες μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, υπήρξε προφητικό και η μετέπειτα ροή των γεγονότων επιβεβαίωσε την ορθότητα των λεγομένων μας. Στο άρθρο αυτό έγραφα τα εξής αξιοσημείωτα: «… ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο μεγάλος νικητής των βουλευτικών εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015, χωρίς όμως να παρουσιάσει στον ελληνικό λαό τεχνοκρατικά δομημένο και ενδελεχώς ποσοτικοποιημένο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής. Κέρδισε τις εκλογές με το εντυπωσιακό ποσοστό του 36,34%, εισπράττοντας την ψήφο οργισμένων και θυμωμένων πολιτών, που μετά το 2008 έχουν υποστεί στο πετσί τους, τις ολέθριες συνέπειες της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης. Οι νέοι υπουργοί της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μοιράζουν αφειδώς και απερίσκεπτα χρήματα, άνευ προγράμματος μακροοικονομικής πολιτικής και σε συνθήκες πλήρους κατάρρευσης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού … Από τις δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη, συνάγεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατέκτησε την κυβερνητική εξουσία, χωρίς να διαθέτει στη φαρέτρα του οικονομικό πρόγραμμα. Μας λέει ο κ. Βαρουφάκης ότι η κυβέρνηση θα αναδιαρθρώσει το δημόσιο χρέος, θα βρούμε τα χρήματα που χρειαζόμαστε για την αποπληρωμή των χρεών στους ξένους πιστωτές, θα διαμορφώσουμε μια πρόταση που θα ελαχιστοποιεί το κόστος της δανειακής σύμβασης της Ελλάδας, θα, θα, …, θα. Που είναι κ. Τσίπρα το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, βάσει του οποίου όλα αυτά τα θα-θα-θα του κ. Βαρουφάκη θα γίνουν πράξη;».
Ο εξαναγκασμός των κυρίων Αλέξη Τσίπρα και Πάνου Καμμένου, να αποδεχτούν ένα τέταρτο μνημόνιο από την τρόικα και τους πιστωτές, ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ανυπαρξίας άρτιου και τεχνοκρατικά καταρτισμένου προγράμματος μακροοικονομικής πολιτικής. Ο κύριος Βαρουφάκης και τα υπόλοιπα μέλη του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, συζητούσαν με τους εταίρους μας στο Eurogroup, χωρίς να διαθέτουν τεχνοκρατικά καλομελετημένο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής, με κατασταλαγμένους ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους. Η τεχνοκρατική ανεπάρκεια του κ. Βαρουφάκη, του κ. Μάρδα και των υπόλοιπων στελεχών του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου ήταν οφθαλμοφανής και τα άτομα αυτά φέρουν μεγάλη ευθύνη για την υποταγή της χώρας στη σιδερένια μπότα του τέταρτου μνημονίου. Ωστόσο, μεγαλύτερη είναι η ευθύνη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, που σε αυτές τις κρισιμότατες διαπραγματεύσεις με την τρόικα και τους πιστωτές, εμπιστεύθηκε τις τύχες της χώρας σε συμπλεγματικά και διανοητικά διαταραγμένα άτομα. Εξίσου μεγάλες είναι οι ιστορικές ευθύνες του κ. Καμμένου, ο οποίος γνωρίζοντας ότι το συνολικό εθνικό χρέος υπερβαίνει το 800 δις ευρώ, πούλαγε τυχοδιωκτικό πατριωτιλίκι σκαρφαλώνοντας στο Κούγκι και προσκυνώντας τους νεκρούς του Διστόμου. Τελικά, ο πατριώταρος Πάνος Καμμένος με τα 12 παλληκαράκια βουλευτές των ΑΝΕΛ, ψήφισαν το αρχημνημόνιο των αμερικανών, της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Ο Νίκος Νικολόπουλος έλεγε ότι ο Σαμαράς του είπε να πηγαίνει με τα τέσσερα μπροστά στην τρόικα και γι’ αυτό παραιτήθηκε από υφυπουργός εργασίας. Τώρα με την αρχημνημονιάρα που ψήφισε και από τετράποδο έγινε σαρανταποδαρούσα, γιατί δεν παραιτείται;
Οι κομματικοί μηχανισμοί στη χώρα μας διοικούνται από αρχηγούς, που έχουν φτιάξει γύρω τους καμαρίλες από τυχάρπαστους και κομματόσκυλα, έχοντας ως κύριο στόχο την υφαρπαγή της κρατικής επιχορήγησης, την εκλογή τους στο βουλευτικό αξίωμα, το βόλεμα σε κάποιο κρατικό θώκο και τον γρήγορο ατομικό τους πλουτισμό (βλέπε μίζες και λαδώματα). Η περίπτωση του κόμματος των ΑΝΕΛ είναι χαρακτηριστική και ιστορικά λίαν διδακτική. Εκεί που ο πατριδοκάπηλος αρχηγός τους πούλαγε πατριωτιλίκι στο Κούγκι και τα Καλάβρυτα, βγάζοντας πύρρειους αντιμνημονιακούς λόγους και λέγοντας ότι θα κάψει τα μνημόνια αν συγκυβερνούσε με τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο κατάπιε τη γλώσσα του μπροστά στον αμερικανό πρέσβη, τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, αλλά εκβίαζε με διαγραφή τους βουλευτές που δεν θα ψήφιζαν το τέταρτο μνημόνιο. Ο υποφαινόμενος δεν υπέστειλε την αντιμνημονιακή σημαία. Πάντοτε πίστευα και βέβαια εξακολουθώ να πιστεύω, ότι, τα μνημόνια δεν είναι μονόδρομος και υπάρχουν εναλλακτικοί δρόμοι. Εναλλακτικός λόγος, με εμπεριστατωμένη γραφίδα και τεχνοκρατική συγκρότηση, που θα πείθει τους εταίρους μας στην Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, για ευοίωνες αναπτυξιακές προοπτικές της εθνικής μας οικονομίας και τη βιωσιμότητα του δημόσιο χρέος της χώρας.
Άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στην Kontranews (17.7.2015)